Słońce ma mdły, mgłisty blask po obu stronach nieba. I tak naprawdę chciałabym zabrać Cię w kawałkach do mojego domu, a może bardziej po kawałku? Skąd ta fascynacja? Ramiączko mojej koszuli nocnej, zsuwane Twoim wzrokiem, ma bladą twarz, milknącego wobec zmierzchu, zapierającego dech pożądania. Wobec czego wystęujemy z lekkim uśmiechem na spierzchniętych ustach?
Jak by nie patrzeć i tak mamy tylko siebie, swoje ciała wilgotne od oddechów, mięknące pod światło. Ciche takie, mlaśnięcie orgazmu.
Sprężyny wbite w pierś. Zaznaczam, że nie jestem potęiona. Grzechów jest wiele więcej, niż ten zaklęty w spazmatycznym dotyku.